PURA THANA LOT - BALI

โปรแกรมต่อจากกูนุง โบรโม่ คือ เหมืองกำมะถันในปล่องภูเขาไฟคาวาอีเจี้ยน

งานนี้ขอบาย
ถอยดีก่า....ม่ายอาวดีกว่า

สอบถามได้ความว่าต้องออกเดินเท้าตั้งแต่ตี 1 เพื่อเดินขึ้นเขาไปไต่ขึ้นไปจนถึงปากปล่องภูเขาไฟ
แล้วก็ไต่ลงไปในปล่องภูเขาไฟจนถึงก้นปล่องและต้องถึงที่หมายก่อนเช้าเพื่อดูกำมะถันเหลวที่ร้อนจนเห็นเป็นเปลวไฟ
ก่อนเช้าเปลวไฟจะเป็นสีน้ำเงินแต่ถ้าเช้าแล้วก็จะเป็นสีเหลืองส้มธรรมดา
ไฮไลท์คือเขาต้องรีบไปดูเปลวไฟสีน้ำเงินกันครับ

เจ้าภูเขาไฟลูกนี้จะพ่นกำมะถันเหลวร้อนๆออกมาเนืองนองที่ลานก้นปล่องของมัน
กำมะถันเมื่อโดนอากาศและความร้อนคลายตัวก็จับตัวเป็นแผ่นเป็นก้อนแข็งๆ
มีโรงงานกำมะถันที่จ้างชาวบ้านไปแซะเอากำมะถันที่แห้งแล้วหาบลงมาส่งที่โรงงานด้านล่าง

นอกจากกำมะถันเหลวที่พ่นออกมาแล้วยังมีควันกำมะถันมากมายมหาศาล

ชาวบ้านที่ทำงานรับจ้างแซะก้อนกำมะถันไปส่งที่โรงงานค่าแรงถูกมาก แต่ต้องสูดควันพิษอยู่ทุกวัน

ผลสำรวจออกมาว่าพวกเขามีอายุเฉลี่ยเพียงสีสิบกว่าปีเท่านั้น
ส่วนใหญ่รีบตายตั้งแต่สามสิบกว่าๆ

เหตุผลที่ผมบรรยายว่าทำไมผมถึงไม่ไป
สรุปเรื่องจริงคือว่าผมแก่และอ้วน
ผมเดินขึ้นทางชันๆไม่ไหว
ถ้าไปจะกลายเป็นตัวถ่วง เพราะต้องจับกลุ่มไปพร้อมกันเนื่องจากมืดและอันตราย
ผมอาจจะทำให้คนอื่นๆพลาดไฮไลท์ที่อุตส่าห์ดังด้นมา

นอนรอสบายๆดีกว่าไม่เดือดร้อนตัวเองและจะได้ไม่ต้องสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นด้วย
รอชมรูปที่เขาถ่ายมาก็พอแล้วสำหรับผม

ใครที่ยังหน่มยังสาว ถ้าอยากเที่ยวก็รีบเที่ยวซะ มันแต่กระบิดกระบวนอิดออด เมื่อสังขารมันไม่ไหวแล้วจะเสียใจ
แก่แล้วแก่เลยนะขอบอก
จุดหมายปลายทางต่อไปคือไปให้ทันพระอาทิตย์ตกที่
PURA THANA LOT - BALI



จากเกาะชวาเราต้องขึ้นแพขนานยนต์ขนาดใหญ่ข้ามมายังเกาะบาหลี
เราไปได้ทันเวลาพอดีแต่ผมไม่รู้มุมถ่ายรูปมาก่อนเพราะไม่เตรียมข้อมูลก่อนเที่ยว
โชคดีที่พี่สมศักดิ์เรียกให้เดินตามไม่งั้นอดได้มุมงามๆเป็นแน่แท้
พี่สมศักดิ์และเพื่อนคือคุณสันต์เป็นนักถ่ายรูประดับปรมาจารย์สงสัยจะขึ้นขั้นเทพไปแล้วมั้ง
ทั้งสองคนทำการบ้านเตรียมข้อมูลมาดีและเดินลิ่วนำหน้าไปก่อนแล้ว

ผมวิ่งตาม ตุ้มต๊ะตุ้มตุ้ย
ทางก็ชันกว่าจะถึงจุดชมวิวก็หอบจนลิ้นห้อย



ขอบคุณพี่สมศักดิ์และคุณสันต์ที่เรียกและยังช่วยสอนเทคนิคการถ่ายภาพให้ด้วยครับ